Nowe badania rzucają światło na niespodziewane powiązania między wojownikami anglosaskimi a Bizancjum w VI wieku. Archeologiczne odkrycia, pochodzące z ważnych anglosaskich miejsc pochówku, takich jak Sutton Hoo, Taplow i Prittlewell, sugerują, że anglosascy wojownicy brali udział w kampaniach wojennych na wschodnim Morzu Śródziemnym i w północnej Syrii.
Dr St John Simpson, starszy kustosz British Museum, oraz Helen Gittos, historyczka średniowiecza z Uniwersytetu Oksfordzkiego, przeanalizowali artefakty znalezione w grobowcach w Anglii. Odkrycia te, w tym perłowy krążek na flakonie z Prittlewell, wskazują na sasanidzkie pochodzenie. Ikonografia i wzornictwo tych przedmiotów sugerują, że zostały wykonane w warsztatach na Wschodzie.
W Sutton Hoo odkryto grudki bitumu, które okazały się pochodzić z północno-wschodniej Syrii. Sasanidzi używali bitumu w celach leczniczych, co może wskazywać na to, że anglosascy wojownicy przywieźli go jako talizman lub lekarstwo.
W Taplow, w Buckinghamshire, znaleziono szczątki mężczyzny w euroazjatyckiej kurtce jeździeckiej, co świadczy o wpływach wschodnich. Natomiast w Prittlewell odkryto miedziany dzban z perłowym krążkiem przedstawiającym św. Sergiusza, co potwierdza kontakty z warsztatami sasanidzkimi.
Dowody wskazują, że anglosascy wojownicy mogli służyć pod rozkazami bizantyjskich cesarzy, takich jak Tyberiusz II i Maurycjusz. Cesarstwo Bizantyjskie, znane także jako Wschodnie Cesarstwo Rzymskie, często rekrutowało najemników z różnych części Europy, aby wzmocnić swoje siły militarne przeciwko Imperium Sasanidów.
Anglosascy wojownicy mogli być przyciągani do służby w Bizancjum z powodu perspektywy przygody i wynagrodzenia. Bizantyjczycy byli znani z oferowania atrakcyjnych nagród dla zagranicznych najemników. Udział w kampaniach na wschodnim Morzu Śródziemnym dawał anglosaskim wojownikom możliwość zdobycia doświadczenia wojskowego i bogactwa.
Wczesny okres anglosaski w historii Anglii często postrzegany jest jako czas przemocy i izolacji. Jednak nowe odkrycia archeologiczne sugerują, że anglosascy wojownicy byli zaangażowani w szeroko zakrojone konflikty geopolityczne, które wykraczały poza granice Brytanii.
Wzory tunik z Prittlewell i Taplow oraz projekty klamer naramiennych z Sutton Hoo wskazują na wpływy bizantyjsko-sasanidzkie. To sugeruje, że anglosascy wojownicy, którzy powrócili z Syrii, przyjęli elementy późnoantycznej mody elitarnego społeczeństwa wojowników.
Odkrycia te mają znaczący wpływ na zrozumienie historii Anglii w VI wieku. Stawiają anglosaskich książąt i ich zwolenników w centrum jednego z ostatnich wielkich konfliktów późnej starożytności. Dowody te pomagają przemyśleć na nowo życie w anglosaskiej Anglii, ukazując, że była ona bardziej złożona i związana z resztą świata, niż wcześniej sądzono.
Simpson i Gittos wykazali, że anglosascy wojownicy mieli istotne powiązania z Bizancjum i Imperium Sasanidów. Ich odkrycia sugerują, że anglosascy wojownicy byli częścią globalnych konfliktów, które miały miejsce w VI wieku. Te nowe informacje otwierają nowe perspektywy badawcze dotyczące wczesnośredniowiecznej historii Brytanii.
Badania nad anglosaskimi wojownikami i ich udziałem w kampaniach bizantyjskich na wschodnim Morzu Śródziemnym rzucają nowe światło na historię VI wieku. Odkrycia archeologiczne z Sutton Hoo, Taplow i Prittlewell pokazują, że anglosascy wojownicy byli bardziej zglobalizowani i zaangażowani w międzynarodowe konflikty, niż wcześniej przypuszczano. To nowe spojrzenie na anglosaską historię podkreśla znaczenie międzynarodowych powiązań i wpływów kulturowych w kształtowaniu wczesnośredniowiecznego świata.
na podstawie: Arkeonews
Copyright © Copyright 2026 Poszukiwania.pl